Ne oldu?

Suno, yapay zeka müzik platformunu Studio 2.0 ile Premier abonelerine yönelik sohbet güdümlü bir dijital ses istasyonuna (DAW) çeviriyor. Beta aşamasındaki yeni sohbet özelliği, kullanıcının Studio ile bir grup arkadaşıyla konuşur gibi konuşmasına izin veriyor: düz metinle enstrüman, vokal ya da özel eklenti oluşturulabiliyor.

Güncelleme bunun yanında MIDI içe aktarma, kayıt ve düzenleme, stem ayırma, otomasyon eğrileri ve 32 bit/48 kHz kısıtsız çok kanallı dışa aktarım getiriyor.

MIDI neden bu kadar önemli?

Suno'ya göre MIDI, en çok istenen özellikti ve modern bir stüdyo yazılımı için temel bir gereklilik. Studio henüz üçüncü taraf eklentileri ya da VST desteklemiyor; kullanıcı, iki osilatörlü bir dalga tablosu sentezleyici, üç zarf ve dört LFO'dan oluşan dahili sentezleyiciyle sınırlı kalıyor.

Ama asıl mesele sevilen bir sentezleyici öykünmesini kullanmak değil, MIDI verisini bir istem olarak kullanmak. Birkaç akor çalıp Suno'dan bunu sese çevirmesini, melodiyi uzatmasını ya da çalınan kısma dayanarak bir B bölümü yazmasını isteyebiliyorsunuz. Otomasyon da eklendi: tek tek parçaların ses düzeyi ve panoraması düzenleme boyunca değiştirilebiliyor.

Sohbet ne yapıyor?

Studio arayüzüne eklenen sohbet, yalıtılmış bir üretici değil: mevcut oturuma bağlı ve projenin müzikal bağlamını okuyor. "Bu vokal parçasını daha iyi yap" gibi bir istek, reverb, kompresyon ve EQ eklenmesiyle sonuçlanıyor. Studio artık distorsiyon, gecikme, reverb, kompresyon ve EQ gibi basit dahili efektler de barındırıyor.

Sohbetin en ilgi çekici yanı özel efekt eklentisi üretebilmesi. Benzersiz reverb'ler, duvar gibi sınırlayan kompresyonlar ya da chorus efektleri üretilebiliyor ve bunlar hesaba kaydedilip sonra yeniden kullanılabiliyor. Eklenti üretimi şimdilik kredi harcamıyor, ancak Suno ileride bir kredi sistemi gelebileceğini söylüyor.

Kullanıcıya ne kalıyor?

Studio 2.0 birinci sürümden belirgin biçimde daha donanımlı, ama sohbetin beta sürümü kullanıcıya daha da az iş bırakıyor. Şirketin tanıtım videosunda Suno'dan Henry Phipps, yanlış çalınan notaları temizleyip MIDI'yi hizalıyor ve ardından bütün bunları sohbet botuna yaptırması gerektiğini söylüyor. Vokal zincirine hangi efektlerin gireceği kararını da kendisi vermek yerine yapay zekaya bırakıyor.

Bu, ürünün kendi içindeki gerilimi özetliyor: araç gerçek bir stüdyoya benzedikçe kullanıcının elindeki denetim artıyor, sohbet arayüzü geliştikçe o denetimi kullanma gereği azalıyor.

Kısıtsız dışa aktarımın bağlamı

Kısıtsız dışa aktarım özelliği, Suno'nun yapay zeka müzik çöpüne karşı aldığı son önlemlerin arka planında dikkat çekiyor. CEO Mikey Shulman, akış platformlarında yapay zeka üretimi şarkıların kitlesel dağıtımını sınırlamak için alt katmanlara yeni indirme sınırları getirmişti. Premier aboneleri her zaman kısıtsız dışa aktarıma sahipti; bu, Suno'nun ödeme yapan profesyonelleri daha düşük bir çöp riski olarak gördüğünün işareti.

Studio 2.0'da yeni olanlar

  • MIDI: içe aktarma, kayıt ve düzenleme — en çok istenen özellik
  • Otomasyon: ses düzeyi ve panorama, düzenleme boyunca değiştirilebiliyor
  • Dahili efektler: distorsiyon, gecikme, reverb, kompresyon, EQ
  • Sohbet: oturumun müzikal bağlamını okuyor, özel efekt eklentisi üretebiliyor
  • Dışa aktarım: 32 bit/48 kHz, çok kanallı, Premier'de kısıtsız
  • Desteklenmeyen: üçüncü taraf eklentiler ve VST

Telif tarafı

Şirket, müzik modellerini eğitmek için telifli malzeme kullanmasıyla da eleştiri topluyor. Bir Alman mahkemesi hizmetin Alman telif hakkı yasasını ihlal ettiğine ve eğitimin ABD'deki "adil kullanım" doktrini kapsamına girmediğine hükmetti.

Ürünün profesyonel araca dönüşme yönü ile bu hukuki tablo birlikte okunduğunda ortaya bir soru çıkıyor: bir stüdyo yazılımının değeri, ürettiği çıktının kullanılabilirliğine bağlı — ve o kullanılabilirlik şu an mahkemelerde tartışılıyor.