Ne oldu?

Ai2'nin yeryüzü gözlem modelleri kurmaya yönelik platformu OlmoEarth Studio, artık gömme vektörleri hesaplayıp dışa aktarmaya izin veriyor. Bunlar, yeryüzü gözlem verisinin açık kaynak OlmoEarth temel modelleri tarafından üretilen sıkıştırılmış sayısal temsilleri.

Kaynak kod ve model ağırlıkları, araştırma makalesiyle birlikte kamuya açık; yani topluluk bu gömmelerin tam olarak nasıl üretildiğini inceleyebiliyor.

Gömme ne işe yarıyor?

Gömmeler, OlmoEarth'ten yararlanmak için hızlı ve düşük maliyetli bir giriş noktası. Benzerlik aramasından bölütlemeye, denetimsiz keşiften değişim tespitine kadar geniş bir görev yelpazesini destekliyorlar.

Çalışma ilkesi basit: benzer yüzey özelliklerine sahip konumlar birbirine yakın vektörler alıyor, farklı olanlar uzağa düşüyor. Daha yüksek performans gerektiren uygulamalar için Studio denetimli ince ayar da destekliyor.

Nasıl yapılandırılıyor?

  • İlgi alanı: Herhangi bir çokgen çizilebiliyor ya da yüklenebiliyor; görüntü edinimi ve döşeme Studio'ya bırakılıyor.
  • Zaman aralığı: 1-12 aylık dönem
  • Kodlayıcı: Nano (128 boyut, 1,4 milyon parametre), Tiny (192 boyut, 6,2 milyon) ya da Base (768 boyut, 89 milyon)
  • Uzamsal çözünürlük: piksel başına 10, 20, 40 ya da 80 metre
  • Görüntü kaynağı: Sentinel-2 L2A, Sentinel-1 RTC ya da ikisi birden
  • Çıktı: gömme boyutu başına bir bant taşıyan COG dosyası

Verinin biçimi

Studio, gömme boyutu başına bir bant içeren bir COG dosyası veriyor. Vektörler işaretli 8 bitlik tam sayı (int8) olarak saklanıyor; değerler -127 ile +127 arasında değişiyor ve -128 veri yok durumu için ayrılmış. Kayan noktalı vektörleri geri elde etmek için `olmoearth_pretrain` içindeki `dequantize_embeddings` kullanılıyor.

Her şeyin önceden hesaplanmış küresel bir arşivden çekilmek yerine istek üzerine hesaplanması, gömmelerin tam olarak ilgilenilen koşulları yansıtması anlamına geliyor. Yıllık anlık görüntülerle sınırlı kalmadan, mevsimsel dinamikleri yakalamak için aylık gömmeler üretilebiliyor.

Neden önemli?

Uydu görüntüsüyle çalışmanın en pahalı kısmı genellikle görüntünün kendisi değil, onu kullanılabilir bir biçime getirmek. Gömme vektörleri bu adımı hazır sunuyor: elinizde ham piksel yerine, benzerlik hesaplanabilen sayısal bir temsil oluyor.

Ağırlıkların ve kodun açık olması ise ayrı bir başlık. Bir gömme, üzerine kurulacak her analizin zeminini oluşturuyor; o zeminin nasıl üretildiğini görememek, sonuçların neye dayandığını da görememek demek.

Kodlayıcı seçimi neye göre yapılıyor

Üç kodlayıcı arasındaki fark yalnızca boyut değil, hesaplama maliyeti. Nano 1,4 milyon parametreyle en hafifi; Base 89 milyon parametreyle en ağırı ve 768 boyutlu vektör üretiyor. Aradaki Tiny, belgelerdeki örneklerin çoğunda kullanılan seçenek.

Vektör boyutunun büyümesi, aynı alan için üretilen dosyanın da büyümesi demek — her boyut için bir bant yazıldığından, 768 boyutlu bir çıktı 128 boyutlunun altı katı yer kaplıyor. Geniş bir alanı aylık dönemlerle taramak isteyen biri için bu, doğrudan depolama ve aktarım maliyeti.

Ne kesin değil

Şirket, gömmelerin kendi kıyaslamalarında ve bağımsız değerlendirmelerde güçlü performans gösterdiğini söylüyor ancak haberde bu değerlendirmelerin sayısal sonuçları verilmiyor. Özel hesaplanan gömmeler şimdilik yalnızca OlmoEarth Studio kullanıcılarına açık; erişim için şirketle iletişime geçilmesi gerekiyor.