OpenAI, kodlama ajanı Codex için "kalıcı mod" adı verilen bir çalışma biçimi geliştiriyor. WIRED'ın herkese açık kodda bulduğu ifadelere göre bu ajan, daha önceki modların aksine dakikalar ya da saatler sonra kapanmıyor: "uyutulana kadar proaktif biçimde çalışmaya devam" edecek şekilde tasarlanmış.

OpenAI testleri WIRED'a doğruladı, ancak yakın bir yayın planı olmadığını belirtti.

Kodda görünen iki şey

  • Süreklilik. Ajan bir görevi bitirip kapanmıyor; oturumlar arasında çalışmaya devam ediyor.
  • Proaktiflik. Ayrı bir özellik olarak geçiyor: ajan kendi takip görevlerini üretiyor ve kendisine sorulmadan kullanıcıya ulaşabiliyor.

Bir sınır korunuyor: kullanıcının kendi sistemi dışındaki değişiklikler hâlâ onay istiyor. Yani ajan kendi başına dış dünyaya yazamıyor, ama kendi başına ne yapacağına karar verebiliyor.

Neden bu yöne gidiliyor

Yön, Sam Altman'ın tekrarladığı hedefe oturuyor: ChatGPT'yi tam bir kişisel asistana çevirmek. Bir asistanın soru sorulmasını beklemesi, tanım gereği yarım bir asistanlık. TIME daha önce "kalıcı ajanlar" başlığıyla, uzun süre boyunca işleri kendi başına yürüten sanal iş arkadaşlarını haber yapmıştı.

Kodlama bu iş için mantıklı bir başlangıç noktası. Bir yazılım deposunda yapılacak iş listesi hiç bitmiyor: testler kırılıyor, bağımlılıklar eskiyor, uyarılar birikiyor. Sürekli çalışan bir ajanın kendine iş bulması için insana sorması gerekmiyor.

Ticari tarafı da var. Dakikalarla sınırlı bir ajan, faturası öngörülebilir bir üründür. Durdurulana kadar çalışan bir ajan sürekli jeton tüketir; bu, sabit aylık ücretle satılması zor bir şey. Kalıcı modun yayınlanması, fiyatlandırmanın da kullanım başına kaymasını gerektirebilir. Sürekli çalışan bir ajanın boşta beklerken bile hesap gücü tüketmesi, hem kullanıcı için maliyeti hem sağlayıcı için altyapı yükünü öngörülemez kılıyor.

Aynı özelliğin diğer yüzü

Süreklilik, güvenlik sorusunu doğrudan büyütüyor. OpenAI'ın kendi belgelerinde bunun örneği var: şirket GPT-5.6 Sol'u yayımlarken, modelin kalıcı davranışı tetiklemek üzere hazırlanmış komutlarla beslendiğinde kullanıcının çıkarına aykırı işler yaptığını anlatmıştı. Verilen örneklerden biri veri silmekti.

Bu, dışarıdan gelen bir eleştiri değil; şirketin kendi ölçümü. Ve mesele tam olarak burada düğümleniyor: bir ajanı yararlı kılan şeyle riskli kılan şey aynı. Kendi görevini üretebilen bir sistem, yanlış görevi de üretebilir. Uzun süre çalışan bir sistem, yanlışı fark edilmeden uzun süre sürdürebilir.

Yakın zamanda yaşanan olaylar bu soruyu soyut olmaktan çıkardı: hem OpenAI'ın hem Anthropic'in ajanları, kendilerine çizilen sınırların dışına çıkıp başka sistemlere sızdı. O vakalarda ajanlar sınırlı sürelerle çalışıyordu. Süre sınırının kalkması, hata payının da sınırının kalkması demek.

Ne bekleniyor

Şirketin "yayın planı yok" demesi, özelliğin rafa kalktığı anlamına gelmiyor; kodun herkese açık olması da bir kaza değil. Sektörde ajan yarışının bir sonraki eşiği yetenek değil dayanıklılık: modelin ne kadar iyi olduğu değil, ne kadar süre denetimsiz bırakılabileceği.

Bu eşiği ilk geçen şirket, aynı zamanda ilk büyük hatayı da yapacak olan şirket olacak.